با بهترین درودها و عرض ارادت ٬ به اطلاع تمام عزیزانی که به نحوی با پرندگان زینتی سرو کار دارند و یا حتی خود بصورت حرفه ای یا آماتور در تکثیر و نگهداری آن فعالیت می کنند می رسانم .

عطف به اولین گرده همایی پرورش دهندگان پرندگان زینتی که در مورخ 2 / 9 / 1387  در حضور آقای دماوندی نژاد قائم مقام معاون وزیرو مدیر کل دفتر طیور وزارت جهاد کشاورزی  و عده کثیری از اساتید بزرگ پرنده داری برگزار گردید . قرار بر این گذاشته شد که عزیزان پرنده دار ( قناری ٬ قرقاول ٬ طاووس ٬ کبوتر و ... ) روزی را به عنوان روز پرندگان زینتی تعیین نمایند .
لذا از کلیه علاقمندان و عزیزان تقا ضا دارم یکی از روزهای تیر ماه را به عنوان روز پرندگان زینتی انتخاب کرده و با ارسال نامه ای از طرف چندین پرنده داربه جهاد کشاورزی منطقه مربوطه درخواست ثبت آن را نمایند  تا فراوانی درخواست کننده به انجام این کار کمک کند .

 لطفا از برگه ارسال شده به جهاد کپی گرفته و به سایت ایمیل نمایید تا بوانیم کلیه ایمیل ها را حضوری به قائم مقام محترم جهاد کشاورزی ارائه نماییم و در صورت صلاح دید در تقویم رسمی زمانی را به عنوان یک هفته یا یک روزبه عنوان  پرنده های زینتی مقرر کنند .

  نامه به معاونت امور دام و وزارت جهاد کشاورزی جناب آقای دماوندی نژ اد

گرو:

گرو یا مسابقه‚که هر دو کله در این ورزش دارای بار معناﺋی یکسان می باشند و تنها به خاطر فرهنگ خاص این قشر است که به جای کلمه ی مسابقه از گرو استفاده می نمایند و این نیز ریشه ای تاریخی دارد. قصد از این مسابقات یا گرو به نمایش گذاشتن فن تعلیم و تربیت مربیان کبوتر می باشد نه قصد درآمد مالی‚و این قمار نیست چرا که برای قمار نمودن راههای زیاد و بدون تحمل سختی موجود می باشد در صورتیکه یک مربی باید ماهها در زیر نور مستقیم آفتاب تحمل سختی و مرارت کند تا پرندگان خود راز نظر قدرت پرواز و یا قدرت بدنی بهتر برای پرواز در شرایط مختلف آب و هوایی تربیت کند و در روز گرو تمام اندوخته های خود را که در بال پرندگان اوست به نمایش بگذارد.
و در روز گرو ‚هر صاحب گروﺋی به تعدادتماشاجیان که از 10 نفرتا 1500 نفر متغیر است که همه آنها از سراسر ایران و چه بسا خارج از کشور برای تماشا می آیند‚توسط چای و میوه و نهار پذیرایی به عمل می آورد و حتی از یک ماه قبل افرادی
 ( از 1 الی 6 نفر ) برای رسیدگی به پرندگان به صاحب پرنده کمک می نمایند که تمام هزینه ی آنها به عهده ی صاحب کبوتر می باشد. حال با این اوصاف می توان گفت که فردی در قماری که از اول باخت آن از نظر ریالی معلوم است شرکت می نماید . هیچ صاحب عقل و خردی این را می تواند بپذیرد که قماربازی 100 ریالی هزینه کند و  5 ریال ببرد.
نکته: باید بپذیریم که یک دامدار یا قناری باز نمی تواند درباره ی رفتار و کردار کبوترباز قضاوت کند چرا که او اصلا″ این کاره نیست .بیاﺋیم سوﺃلاتمان را از صاحبان آن حرفه بپرسیم. حال سوﺃل من این است که اگر پرواز کبوتران قمار است پس این پیش بینی مسابقات فوتبال و غیره که حتی در تبلیغات خود می گویند با نیت خیر آن را تهیه نماﺋید چیست؟
نمی توان با حرف و حدیث یک قناری باز‚جماعت کبوترداران یا کبوتربازان را که از نظر حتی عددی صد برابر آنها می باشند را قمار باز نامید البته نا گفته نماند که در هر قشری چه قناری باز چه کبوترباز افرادی نخاله وجود دارند باید آنها را هم مانند کبوتر تربیت کرد نه اینکه از گروه راند.